PictureThis 19 maart 2026 - Echte Illusies

Echte Illusies

Als sinds de begindagen van de fotografie experimenteerden fotografen volop met licht en beweging maar ook met onze blik, die van de kijker. Dat fotografie een ‘echte’ verslaglegging van de werkelijkheid is, daar zijn al veel debatten over gevoerd. 

Deze editie stonden illusie en het spelen met perspectieven centraal. Drie beeldmakers, Aisha Zeijpveld, Nico Laan en Celine van den Boorn weten er alles van. Wat haast onwerkelijk lijkt, kan ontstaan met puur vakmanschap. Alles wat je ziet is echt. Toch? 

Beeld: Celine van den Boorn

CELINE VAN DEN BOORN

Celine van den Boorn (1978) onderzoekt in haar werk de relatie tussen mens en natuur, met een focus op de spanning tussen menselijke aanwezigheid en afwezigheid in het landschap. Haar werk bevindt zich op het grensvlak van fotografie en schilderkunst. 

Van den Boorn schildert op persfoto’s waarin natuur fungeert als decor voor menselijke activiteiten, zoals bij toerisme, oorlog en migratie. Door met dit vluchtige beeldmateriaal te werken, bevraagt zij onze gewenning aan confronterende nieuwsbeelden en ons verlangen naar paradijselijke plekken. Menselijke figuren verdwijnen in het landschap, waardoor de focus verschuift van de mens naar de omgeving. Het oorspronkelijke onderwerp wordt ondergeschikt aan het nieuw ontstane landschap. 

Haar werk bevindt zich in diverse museale- en bedrijfscollecties zoals Fenix, Fries Museum, Ministerie van Buitenlandse Zaken en NAVO Brussel.

Beeld: Nico Laan

NICO LAAN

Fotograaf, beeldend kunstenaar en docent Nico Laan (1956) studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Hij beperkt zich niet tot één medium maar werkt zowel met video, installaties en objecten als fotografie. Laan ontwikkelde de afgelopen 15 jaar de serie Tijdelijke Tekeningen, een reeks die nog steeds in ontwikkeling is. Hierbij creëert hij geometrische patronen of vormen met natuurlijke materialen in landschappen zoals rivieren, stranden of met gras begroeide heuvels.

Laan: “Tijdelijke Tekeningen gaan over veranderingen in het landschap. Mijn werk ontstaat in samenspel met wat ter plaatse aanwezig is: licht, wind, water, zand, stenen. Deze interventies zijn vergankelijk van aard – bewust ontworpen om te verdwijnen. Niet de ervaring ter plaatse staat centraal, maar het beeld dat ontstaat vanuit het ideale standpunt. De fotografie vormt dan ook het definitieve werk.” 

Zijn werk was te zien in o.a. Fotomuseum Den Haag, het Noordbrabants Museum, Trouw en WePresent. Daarnaast deed hij opdrachten voor diverse culturele organisaties en de overheid. Als docent was hij verbonden aan de KABK en momenteel doceert hij aan de Haagse Hogeschool.

Beeld: Aisha Zeijpveld

AISHA ZEIJPVELD

In de wereld die fotograaf Aisha Zeijpveld (1983) creëert, moet je vaak twee keer kijken. Van vrij werk tot editorial opdrachten, en van portretten tot stillevens. In die tweede of misschien wel derde blik zie je nieuwe dingen of blijkt de constructie ineens anders dan je in eerste instantie dacht.

Zeijpveld neemt de kijker mee in haar illusies, die ontstaan in haar studio en altijd bestaan uit echte materialen en mensen. Geen Photoshop. In haar studio bouwt ze sets vol levendige kleuren, beweging en in het oog springende rekwisieten. Haar onderwerpen verleidt ze tot dynamische poses, waarbij kleding of attributen soms in elkaar overvloeien. Een wirwar van mannequin handen en echte handen, een outfit van zwevende vuilniszakken, een pak van duivenvleugels… of toch karton?

Ze werkt onder meer voor de Volkskrant, VPRO en Het Scheepvaartmuseum, evenals voor internationale merken als Sony Music Entertainment en Polaroid. Daarnaast ontwikkelt zij beeldconcepten en posters binnen de podiumkunsten. Zeijpveld ontving nominaties voor New Dutch Photography Talent, de SO Award, ADCN Awards en de Rabobank Dutch Photographic Portrait Prize. Daarnaast is zij als docent verbonden aan ArtEZ (AKI).